made by ben younger

ราฟาเอล (ราฟี)

ม่ายสาวที่เพิ่งหย่ามาด ๆ ปีนี้ครบ 37 พอดี เธอทำงานด้านแฟชั่นให้กับหนังสือดังของนิวยอร์ก โชคชะตาหรือพระเจ้าในโฆษณาโรลออนได้ดันเธอมาพบกับ

เดฟ

หนุ่มยิวอายุ 23 โอ้มายก็อด ทำไมหุ่นทรมานใจสาวยอย่างนี้ เป็นความรักที่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้ทั้งทางสังคม ยุคสมัยที่เกิดมากันคนละยุค ความต้องการของเขา (อิสระ) และเธอ (ครอบครัว) แต่สิ่งที่พวกเขามีร่วมกันคือความรักและความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนเดียวกัน ด้านอีกฝ่ายหนึ่งเป็นนักบำบัดเกี่ยวกับชีวิตสมรสและชีวิตรักให้หญิงสาว อีกด้านคือบทบาทของผู้เป็นแม่ของชายหนุ่ม แล้วอะไรจะเกิดขึ้นเมื่อคุณแม่ต้องมารู้เรื่องบนเตียงของลูกชาย....

ลิซ่ากับเขาและเธอ

รักแท้จะแพ้อุปสรรคคือความเป็นจริงหรือไม่ ต้องคอยติดตามชม

ด้านนี้เป็นสปอลย์นะค่ะ
ส่วนของบททำได้ดีในระดับหนึ่ง เหมือนอ่านหนังสือ แต่เนื่องจากเราดูภาพเครื่องไหวไม่ได้อ่านหนังสือจึงทำให้ส่วนของจินตนาการมันหด หมด หายไป หนังเลยดูยืดยาว บทหนังเสริมให้มีมุขตลกได้มากมาย เกี่ยวกับบทบาทแม่ที่จะหาวิธีกีดกันไม่ให้เดฟไปคบกับราฟี แต่คนเขียนไม่ได้เล่นในเรื่องนี้ เพื่อให้หนังดูเป็นดราม่าและสมจริง บทของป้าเมอรีลเลยดูเหี่ยวๆ กลายเป็นนักบำบัดที่ต้องคอยรับจากนักบำบัดอีกที เอ้อ เหมือนสอนให้เรารู้ว่า เราสามารถแก้ปัญหาคนอื่นได้หมด แต่พอเป็นปัญหาของตัวเองทำไมหมดบัญญาแก้หว่า พอแม่ ลูก และคนไข้ เข้าใจกันดี กลายเป้นว่าราฟีนั้นกลับเห็นเดฟเป็นหนุ่มน้อยที่พึ่งพาไม่ได้และเริ่มออกอาการจิตแตก ต้องการพื้นที่ส่วนตัว ดูแล้วมีกลิ่นอายเรื่อง Break-up ที่ยังงัยผู้หญิงต้องเป็นคนทำงานบ้าน โดยที่ผู้ชายทำงานหรือตกงานก็เป็นฝ่ายนอนอยู่บ้านเฉยๆซะงั้น เมื่อนานๆปัญหาสะสม ความไม่พอใจค่อยๆเพิ่มทีละนิดจน ระเบิด ทั้งคนทั้งบ้านไปงั้น ต่อไปก็เข้าสู่โหมดโหด ทะเลาะ นอกใจ คืนดี รักกัน และต้องปล่อยเขาไป เพื่อเราและเขาเพราะจุดหมายกับการใช้ชีวิตต่อไปมันไม่เหมือนกันซะแล้ว ไม่ได้เลิกเพราะเกลียด แต่เลิกเพราะยังรัก เศร้านะ เศร้าแต่อุ่นใจเมื่อรู้ว่าเขารักเราจนต้องปล่อยให้ไปสู่สิ่งที่ดีกว่า

ปล. ฉากโรแมนติกในสวนน่ารักดีเหมือนดู Notting Hill เลย
ปลล. สาวๆอยู่ให้ห่างจากหนุ่มถือพายนะ เช่น น้าจุ้ยและน้าวัตร เป็นต้น